avene -

is only fair to warn the reader that these collections have never been critically edited, and that other collections exist which have not yet been published. It is much to be desired that some competent scholar would undertake the labour of editing those which exist only in MS. and critically examining the whole mass of this literature. In order to appreciate fully the marvellous spiritual beauty of their teaching, it is necessary for the modern reader, in the first place, to realize that the hermits were actual living men, and to make an effort to understand the kind of

lives they lived. It is as a help to such effort that I offer the first part of this introduction. In the second place, the reader must try to clear his mind of certain prejudices which exist against the hermits and their way of life. It is to the consideration of these prejudices that I have given up the following portion of this introduction. "_I'VE_ been thinking," said I, speaking to my husband, who stood drawing on his gloves. "Have you?" he answered; "then give me the benefit of your thoughts." "That we shall have to give a party. You know we've accepted

a number of invitations this winter, and it's but right that we should contribute our share of social entertainment." "I have thought as much myself," was his reply. "And so far we stand agreed. But, as I am very busy just now, the heaviest part of the burden will fall on you." "There is a way of making it light, you know," I returned. "How?" he queried. "By employing a professional caterer. He will supply everything for the table, and furnish writers. We will have nothing to do but receive our guests." My husband shrugged his shoulders and smiled, as he said, "What will it cost?" "Almost anything we please. But

avene the size of the company will have the most to do with that." "Say we invite one hundred." "Then we can make the cost range anywhere between three hundred dollars and a thousand." "A large sum to throw away on a single evening's entertainment of our friends. I am very sure I could put it to a better use." "Very likely," I answered. "Still, we cannot well help ourselves. Unless we give a party, we shall have to decline invitations in future. But there is no obligation resting on us to make it sensational. Let the Hardings and the Marygolds emulate extravagance in this line; we must be

content with a fair entertainment; and no friend worth the name will have any the less respect for us." ABYM MÓGŁ PRZED SIEBIE IŚĆ (Dżem-K.Gayer) Pewnie ciężki znów będzie dzień Głód i chłód obudziły mnie W zastaw dałem jedyne palto Które nosiłem przez tyle lat Zimno mi, zimno mi i forsy brak Ale nie jest źle, o nie Został jeszcze nadziei cień Kiedyś przecież zapomnę, że Miałem własną żonę i dom I że dobrze było mi z nią A jeszcze mam nadziei cień Że to był tylko zły sen Tylko zły sen o.... Nikt już nie, nie Nikt już nie namówi mnie Abym został na dłużej gdzieś Muszę przecież wolnym być Abym mógł, no abym mógł Przed siebie iść Czy

któryś z was zrozumie to, że W tym właśnie sens W tym właśnie sens Aby sobą być, prawdzie patrzeć w twarz Kochać wszystkich ludzi i pokój sobą nieść A JEDNAK CZEGOŚ ŻAL (A.Otręba-R.Riedel) Pomyślcie chłopcy - co nam zostało Świadkami byliśmy jak padło świata pół Pamiętać, zapomnieć - śmiać się czy grać A jednak czegoś nam żal, czegoś nam żal, czegoś żal Znów popłynęły nasze wspomnienia Gdzieś tam po czwartej, pustej butelce Coraz to głębiej, głębiej do dna Śmiać się czy płakać, śmiać się czy grać Śmiać się czy grać, śmiać się czy grać Dla nas przecież tak nie znaczące nic Szare są i kolorowe Wspomnienia zwyczajne tak Dla nas przecież tak nie znaczące nic Szare są

-